Met eigen auto door het charmante Zuid-Engeland

Informacje o miejscu docelowym: Calais to miasto w regionie Nord-Pas de Calais we Francji. Jest to najbliższy punkt na francuskim lądzie stałym do Anglii; Dover leży po drugiej stronie Kanału La Manche, zaledwie 32 km dalej. Miasto posiada główny port promowy przez kanał, a w pobliżu znajduje się francuskie wejście do Tunelu pod Kanałem. GŁÓWNE ATRAKCJE TURYSTYCZNE Ratusz w Calais Ratusz w Calais jest jednym z ważnych punktów orientacyjnych w Calais, głównie ze względu na swoją architekturę i znaczenie historyczne. Budowa wieży ratuszowej rozpoczęła się w 1911 roku z zamiarem połączenia miast Calais i Saint-Pierre. Jej budowa została przerwana podczas I wojny światowej, ale ostatecznie ukończona w 1925 roku. Budynek z cegły i kamienia w stylu neoflamandzkim, iglica wieży ratuszowej wznosi się na wysokość 75 metrów, skąd co godzinę dzwoni elektryczny dzwon. Struktura ratusza jest tak charakterystyczna, że można ją zobaczyć z wielu kilometrów. Latarnia morska w Calais Latarnia morska w Calais wznosi się na imponującą wysokość 51 metrów i posiada spiralne schody liczące 271 stopni, które prowadzą do latarni. Wspinaczka na latarnię może wydawać się męcząca, ale niesamowity, zapierający dech w piersiach widok na miasto Calais i Kanał La Manche to jedyna w swoim rodzaju okazja. Cytadela Cytadela w Calais to fortyfikacja zbudowana przez Lorda Boulogne w 1929 roku z udziałem mieszkańców Calais, aby chronić swoje miasto przed atakami.

Informacje o miejscu docelowym: Folkestone to miasto na wybrzeżu hrabstwa Kent, w południowo‑wschodniej Anglii. Folkestone jest członkiem konfederacji Cinque Ports, jako podporządkowane miasto (Corporate Limb) Dover. Pod koniec XVIII wieku miasto stało się zamożne dzięki rozwojowi rybołówstwa i żeglugi, a w połowie XIX wieku Folkestone było jednym z głównych kurortów południowej Anglii, czemu sprzyjała budowa linii kolejowej z Londynu. Liczne wiktoriańskie hotele, w tym „The Grand” i „Metropole”, są tego świadectwem, podobnie jak aż trzy stacje kolejowe.

Informacje o miejscu docelowym: Oto polskie tłumaczenie podanego tekstu: Ten południowo-wschodni hrabstwo ciężko pracowało, by zasłużyć na swój przydomek „Ogród Anglii”. Odwiedź Kent, by doświadczyć wszystkich zmysłów w parkach zamkowych i labiryntach, zrywać sezonowe owoce w sadach lub wędrować po wrzosowiskach i wzgórzach, usianych spiczastymi suszarniami chmielu i wiatrakami. W Kent nie brakuje atrakcji. Lekcje historii ożywają w starożytnym Canterbury, gdzie Rzymianie wznieśli mury, Chaucer pisał średniowieczne opowieści, a Marlowe tworzył elżbietańskie dramaty. Możesz też podążać śladami pielgrzymów przez ciche krużganki potężnej katedry, wpisanej na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Załóż wygodne buty i wybierz się na nadmorskie szlaki prowadzące przez hrabstwo w stronę słynnych Białych Klifów, przesiąkniętych wspomnieniami z czasów II wojny światowej.

Informacje o miejscu docelowym: Salisbury to miasto katedralne w hrabstwie Wiltshire w Anglii, z populacją wynoszącą 40 302 mieszkańców, położone u zbiegu rzek Avon, Nadder, Ebble, Wylye i Bourne. Miasto znajduje się około 20 mil (32 km) od Southampton i 30 mil (48 km) od Bath. Salisbury leży na południowym wschodzie Wiltshire, w pobliżu krawędzi równiny Salisbury Plain. Katedra w Salisbury znajdowała się wcześniej na północ od miasta w Old Sarum. Po przeniesieniu katedry, wokół niej powstała osada, która otrzymała prawa miejskie w 1227 roku jako New Sarum, co pozostało jej oficjalną nazwą aż do 2009 roku, kiedy to ustanowiono Radę Miejską Salisbury. Stacja kolejowa w Salisbury jest węzłem przesiadkowym między główną linią kolejową West of England a główną linią kolejową Wessex. Stonehenge, wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO, znajduje się 8 mil (13 km) na północny zachód od Salisbury.

Informacje o miejscu docelowym: Tavistock to dawne miasto targowe i ośrodek wydobycia cyny (stannary) w dystrykcie West Devon w Anglii. Leży nad rzeką Tavy, od której pochodzi jego nazwa. W spisie powszechnym z 2011 roku trzy okręgi wyborcze (North, South i South West) liczyły łącznie 13 028 mieszkańców. Udokumentowana historia miasta sięga co najmniej roku 961, kiedy założono opactwo Tavistock, którego ruiny znajdują się w centrum miejscowości. Najsłynniejszym rodakiem Tavistock jest sir Francis Drake. Najważniejszym wydarzeniem w kalendarzu miasta jest doroczny Tavistock Goose Fair (lokalnie znany jako „Goosey Fair”), organizowany od 1116 roku. Odbywa się w drugą środę października i na kilka dni przejmuje niemal całe miasto, przyciągając tłumy wielokrotnie przewyższające liczbę stałych mieszkańców. Tradycyjnie jarmark był okazją do zakupu gęsi na Boże Narodzenie, z odpowiednim wyprzedzeniem, by można ją było utuczyć; obecnie, obok licznych wędrownych sprzedawców oferujących ogromny asortyment towarów, obecne są wszystkie typowe dla wesołych miasteczek atrakcje, takie jak karuzele, gry i wróżbici. Co roku w weekend wiosennego święta bankowego odbywa się dwudniowy festiwal ogrodniczy, a w sierpniowy weekend świąteczny – karnawał połączony z dwudniową Balloon Fiesta. W maju organizowany jest doroczny „Tavistock Music & Arts Festival”. W 2010 roku miasto zostało wybrane jako miejsce startu jednego z etapów kolarskiego wyścigu Tour of Britain. W pierwszą niedzielę października w Tavistock kończy się doroczny marsz Abbots Way Walk. Rozpoczęta w 1962 roku impreza polega na przejściu 24 mil (39 km) przez południową część Dartmoor z opactwa Buckfast do Tavistock. Obecnie wydarzenie to organizuje Tavistock & District Outdoor Education Forum. W 2020 roku marsz zaplanowano na niedzielę 4 października i będzie to 58. edycja tej imprezy.

Informacje o miejscu docelowym: Falmouth (w języku kornwalijskim: Aberfal) to miasto i port morski u ujścia rzeki Fal, na południowym wybrzeżu Kornwalii w Anglii. Według spisu ludności z 2001 roku, ma populację wynoszącą 20 775 mieszkańców. Pierwotnie nazywało się Peny-cwm-ciuc, co przekształciło się w 'Pennycomequick' (Penny przyjdź szybko). Falmouth jest uważane za słynne ze względu na swój niezwykły port. Razem z Carrick Roads tworzy największy naturalny port w Europie Zachodniej i trzeci co do wielkości na świecie. Jest również znane jako miejsce rozpoczęcia lub zakończenia kilku rekordowych podróży dookoła świata, takich jak te Sir Francisa Chichestera i Ellen MacArthur. Był to także port, w którym 5 czerwca 1808 roku wylądowała asturyjska ambasada do króla Jerzego III, po ogłoszeniu przez Księstwo Asturii wojny Napoleonowi.

Informacje o miejscu docelowym: Minehead to nadmorskie miasto i parafia cywilna w hrabstwie Somerset w Anglii. Leży na południowym brzegu Kanału Bristolskiego, 34 km na północny zachód od Taunton, 19 km od granicy z hrabstwem Devon, w pobliżu Parku Narodowego Exmoor. Parafia Minehead liczy około 11 981 mieszkańców, co czyni je najludniejszym miastem w zachodniej części dystryktu samorządowego Somerset West and Taunton, który z kolei jest uznawany za najgorszy obszar w kraju pod względem mobilności społecznej. Liczba ta obejmuje Alcombe i Woodcombe – podmiejskie wsie, które zostały wchłonięte przez Minehead. Istnieją dowody na obecność człowieka na tym obszarze już od epoki brązu i żelaza. Przed podbojem normańskim teren ten należał do Ælfgara, earla Mercji, a później do Williama de Moyon i jego potomków, którzy zarządzali okolicą z zamku Dunster. Zamek ten został później sprzedany sir George’owi Luttrellowi i jego rodzinie. Około 1380 roku w Minehead istniał niewielki port, który w średniowieczu rozrósł się w ważny ośrodek handlowy. W XX wieku większość handlu przeniosła się do większych portów, ale do Minehead nadal zawijały statki pasażerskie. Po pożarze w 1791 roku przeprowadzono znaczną przebudowę dolnej (lub środkowej) części miasta, a jego znaczenie odżyło wraz z rozwojem morskich kąpielisk; około 1851 roku Minehead zaczęło pełnić funkcję miejscowości emerytalnej. Na początku XX wieku nastąpił wyraźny boom budowlany, który zaowocował szeroką główną ulicą handlową oraz sąsiednimi ulicami zabudowanymi w stylu edwardiańskim. Po burzy w 1990 roku, która spowodowała powodzie, wzmocniono zabezpieczenia przeciwpowodziowe. Minehead ma własną radę miejską, utworzoną w 1983 roku. Oprócz parafialnego kościoła św. Michała na wzgórzu w Minehead, osobny kościół parafialny św. Michała Archanioła znajduje się przy Church Street w Alcombe. W Alcombe mieści się również Kościół Spirytualistyczny przy Grove Place. Od 1991 roku Minehead jest miastem partnerskim Saint-Berthevin, niewielkiego miasta położonego w pobliżu ośrodka regionalnego Laval w departamencie Mayenne we Francji. Blenheim Gardens, największy park w Minehead, został otwarty w 1925 roku. W mieście znajduje się także ośrodek wypoczynkowy Butlins, który zwiększa sezonową liczbę turystów o kilka tysięcy. W Minehead działa wiele szkół oraz instytucji religijnych, kulturalnych i sportowych, w tym obiekty do żeglowania, windsurfingu i golfa. Jedną z popularnych, dawnych lokalnych tradycji jest zwyczaj Hobby Horse: przez cztery dni, w przeddzień pierwszego maja każdego roku, po ulicach miasta przechodzi „koń” w towarzystwie muzyków i rywalizujących z nim „koni”. Minehead jest punktem wyjścia południowo-zachodniego szlaku nadmorskiego (South West Coast Path National Trail), najdłuższego w kraju długodystansowego szlaku pieszej turystyki wiejskiej. Linia kolejowa do Minehead została otwarta w 1874 roku, zamknięta w 1971, a następnie ponownie uruchomiona jako West Somerset Railway.

Informacje o miejscu docelowym: Bath to miasto w hrabstwie Somerset, w południowo-zachodniej Anglii. W 2011 roku jego populacja wynosiła 88 859 mieszkańców. W 1974 roku stało się częścią hrabstwa Avon; od czasu jego zniesienia w 1996 roku, Bath jest głównym ośrodkiem Bath i North East Somerset. Miasto, położone w dolinie rzeki Avon, zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1987 roku. Dla odwiedzających Bath jest niemal kompletnym miastem georgiańskim z zachowaną w dużej mierze architekturą, a większość zniszczeń wojennych została odbudowana. Dlatego Bath jest jednym z najbardziej architektonicznie atrakcyjnych miast na północ od Alp. Niektóre z najważniejszych miejsc do zobaczenia w mieście to: • Rzymskie Łaźnie. Zbudowane przez Rzymian około 2000 lat temu, a później odkryte na nowo przez Wiktorian, Rzymskie Łaźnie są obowiązkową atrakcją turystyczną w Bath. Łaźnie są zasilane przez jedyne w Anglii mineralne gorące źródła. Można zwiedzać pomieszczenia, które tworzyły łaźnie, w tym duży otwarty 'Wielki Basen', zobaczyć rzymską, średniowieczną i georgiańską architekturę oraz poznać historię Bath Spa. • Opactwo Bath. Ostatni gotycki kościół w Anglii, rozpoczęty w 1499 roku i zbudowany na ruinach dawnej normandzkiej katedry, ten imponująco duży kościół (o proporcjach małej katedry) znajduje się obok Rzymskich Łaźni. Wspaniały widok na Bath można podziwiać podczas wycieczki na wieżę opactwa. • Royal Crescent, wspaniały półeliptyczny półksiężyc domów zaprojektowany przez Johna Wooda i ukończony w 1774 roku. Był to pierwszy z ośmiu półksiężyców w Bath, a jego kształt pozostaje unikalny. Można zwiedzić jeden z domów, który został odrestaurowany, aby przypominał, jak wyglądał pod koniec XVIII wieku. • Sion Hill - Zamożna dzielnica w górnej części miasta, idealna na przyjemny spacer. Atrakcyjne budynki z kamienia Bath. • Parki w Bath są idealne na letni piknik. Kiedyś opalanie się topless było źle widziane, ale staje się normą, gdy miasto staje się coraz bardziej kosmopolityczne. Rada miasta utrzymuje wszystkie parki na wysokim poziomie. Parki w mieście to Parade Gardens, Victoria Park i Sydney Gardens.

Informacje o miejscu docelowym: Oxford to miasto w regionie South East w Anglii i stolica hrabstwa Oxfordshire. Oxford ma szeroką bazę ekonomiczną. Miasto jest znane na całym świecie jako siedziba Uniwersytetu Oksfordzkiego, najstarszego uniwersytetu w anglojęzycznym świecie. Budynki w Oksfordzie prezentują przykłady wszystkich angielskich okresów architektonicznych od czasów przybycia Sasów, w tym Radcliffe Camera z połowy XVIII wieku. Oxford jest znany jako "miasto marzycielskich wież", termin ukuty przez poetę Matthew Arnolda. Odwiedzający Oxford powinni koniecznie odwiedzić przynajmniej jedno muzeum, zwiedzić przynajmniej jeden college i - jeśli to możliwe - posłuchać jednego z chóru kaplicznego na światowym poziomie. Dobrym sposobem na to jest piesza wycieczka. Niektóre główne atrakcje turystyczne to: • Biblioteka Bodlejańska. Główna biblioteka badawcza Uniwersytetu Oksfordzkiego, Bodleian, jest jedną z najstarszych bibliotek w Europie i w Wielkiej Brytanii jest drugą co do wielkości po Bibliotece Brytyjskiej w Londynie. Bodleian posiada obecnie liczne oddziały w całym uniwersytecie; odwiedzający bibliofile będą najbardziej zainteresowani zwiedzaniem centralnego miejsca, które obejmuje Bibliotekę Duke Humfrey's nad Szkołą Teologii, Stary Dziedziniec Szkół z Wielką Bramą i Wieżą, Radcliffe Camera, pierwszą okrągłą biblioteką w Wielkiej Brytanii, oraz Budynek Clarendon. • Teatr Sheldonian. Ten niezwykły budynek był pierwszym dużym zleceniem architektonicznym Sir Christophera Wrena. W tym czasie był profesorem astronomii na uniwersytecie. • Balliol, University i Merton. Każdy z tych college'ów twierdzi, że jest "najstarszym" na uniwersytecie, z datami założenia w XIII wieku, chociaż dokładny rok może być niejasny lub kwestionowany. Są one doskonałymi przykładami gotyckiej architektury kolegialnej, z której słynie Oxford. • Muzeum Ashmolean. Ogromne, imponujące i niedawno poddane dużej przebudowie, Ashmolean jest najstarszym publicznym muzeum w Wielkiej Brytanii, założonym w 1683 roku. Muzeum prezentuje starożytną sztukę z Egiptu, Bliskiego Wschodu, Grecji i Rzymu, znakomitą kolekcję sztuki zachodniej i artefaktów oraz pokaźną kolekcję sztuki wschodniej. • Muzeum Historii Nauki. Znajdujące się w starym budynku Ashmolean, Muzeum Historii Nauki mieści niezrównaną kolekcję wczesnych instrumentów naukowych. Stary budynek Ashmolean jest najstarszym zachowanym budynkiem muzealnym na świecie. Jest to wydział Uniwersytetu Oksfordzkiego oraz publiczne muzeum. • Muzeum Oksfordu. Muzeum opowiada historię rozwoju miasta i uniwersytetu. • Modern Art Oxford. Galeria sztuki często prezentująca tymczasowe wystawy sztuki i fotografii renomowanych współczesnych artystów, którym towarzyszą dobrze zaprojektowane wykłady i warsztaty. • Parki, ogrody i otwarte przestrzenie. Wiele college'ów Uniwersytetu Oksfordzkiego ma parki i ogrody, przez które można spacerować i które są otwarte dla publiczności.

Informacje o miejscu docelowym: Canterbury jest prawdopodobnie najsłynniejszym miastem katedralnym w Anglii. Około 60 mil od Londynu, przyciąga ponad 2,5 miliona turystów rocznie. Jest duchowym domem wiary anglikańskiej i ma ogromne bogactwo historii. Posiada urokliwe wąskie uliczki i zabytkową architekturę, a deptak głównej ulicy oferuje sklepy wszelkiego rodzaju, restauracje, kawiarnie i puby. Miasto ma przedrzymskie i rzymskie korzenie, a pierwsza katedra została tu zbudowana w 603 roku n.e. Panorama miasta jest zdominowana przez wspaniałą katedrę, którą można zobaczyć z niemal każdego kąta. Canterbury jest również słynne dzięki "Opowieściom kanterberyjskim" Chaucera, które opowiadają historie pielgrzymów zmierzających do Canterbury szlakiem pielgrzymów z Winchesteru. Miasto leży nad rzeką Stour, a wiele starych budynków można zobaczyć na każdej ulicy. Część murów miejskich wciąż stoi, a także znajduje się tu brama z XIV wieku. Canterbury ma wszystko, czego turysta mógłby sobie życzyć: fantastyczną architekturę, muzea, restauracje i oczywiście słynną katedrę.

Informacje o miejscu docelowym: Folkestone to miasto na wybrzeżu hrabstwa Kent, w południowo‑wschodniej Anglii. Folkestone jest członkiem konfederacji Cinque Ports, jako podporządkowane miasto (Corporate Limb) Dover. Pod koniec XVIII wieku miasto stało się zamożne dzięki rozwojowi rybołówstwa i żeglugi, a w połowie XIX wieku Folkestone było jednym z głównych kurortów południowej Anglii, czemu sprzyjała budowa linii kolejowej z Londynu. Liczne wiktoriańskie hotele, w tym „The Grand” i „Metropole”, są tego świadectwem, podobnie jak aż trzy stacje kolejowe.

Informacje o miejscu docelowym: Calais to miasto w regionie Nord-Pas de Calais we Francji. Jest to najbliższy punkt na francuskim lądzie stałym do Anglii; Dover leży po drugiej stronie Kanału La Manche, zaledwie 32 km dalej. Miasto posiada główny port promowy przez kanał, a w pobliżu znajduje się francuskie wejście do Tunelu pod Kanałem. GŁÓWNE ATRAKCJE TURYSTYCZNE Ratusz w Calais Ratusz w Calais jest jednym z ważnych punktów orientacyjnych w Calais, głównie ze względu na swoją architekturę i znaczenie historyczne. Budowa wieży ratuszowej rozpoczęła się w 1911 roku z zamiarem połączenia miast Calais i Saint-Pierre. Jej budowa została przerwana podczas I wojny światowej, ale ostatecznie ukończona w 1925 roku. Budynek z cegły i kamienia w stylu neoflamandzkim, iglica wieży ratuszowej wznosi się na wysokość 75 metrów, skąd co godzinę dzwoni elektryczny dzwon. Struktura ratusza jest tak charakterystyczna, że można ją zobaczyć z wielu kilometrów. Latarnia morska w Calais Latarnia morska w Calais wznosi się na imponującą wysokość 51 metrów i posiada spiralne schody liczące 271 stopni, które prowadzą do latarni. Wspinaczka na latarnię może wydawać się męcząca, ale niesamowity, zapierający dech w piersiach widok na miasto Calais i Kanał La Manche to jedyna w swoim rodzaju okazja. Cytadela Cytadela w Calais to fortyfikacja zbudowana przez Lorda Boulogne w 1929 roku z udziałem mieszkańców Calais, aby chronić swoje miasto przed atakami.